خرید قسطی با تربپی
۴ قسط، بدون کارمزد
بدون ضامن، بدون سود
سوالی دارید؟ تماس بگیرید
021-1234567
بله. تحقیقات آکادمی اطفال آمریکا نشان میدهد کودکانی که بهطور منظم از روروئک استفاده میکنند، معمولاً بین ۳ تا ۶ هفته دیرتر از همسالان خود مستقل راه میافتند و چهار دستوپا رفتن را دیرتر آغاز میکنند. روروئک به دلیل حذف تمرین حفظ تعادل، ایجاد وضعیت کاذب ایستادن و تشویق به راهرفتن با پنجه پا، الگوی طبیعی رشد حرکتی نوزاد را با اختلال مواجه میکند. در این صفحه از نوین سیسمونی، میخواهیم این موضوع را از زاویه دید علمی، تجربی بررسی کنیم تا بتوانید بهترین تصمیم را برای دلبندتان بگیرید.
استفاده مداوم و طولانیمدت از روروئک میتواند روند طبیعی راه افتادن مستقل کودک را کمی به تأخیر بیندازد و او را از مسیر رشد حرکتیِ استاندارد دور کند.
اما چرا این اتفاق میافتد؟ راه رفتن یک مهارت پیچیده و زنجیرهای است که به هماهنگی کامل بین سیستم عصبی (مغز)، عضلات بدن و حس تعادل نیاز دارد. وقتی نوزاد درون روروئک قرار میگیرد، الگوهای حرکتی او با حالت طبیعی تفاوت فاحشی پیدا میکند و فرآیند رشد حرکتی با موانع زیر روبرو میشود:
کودک برای ایستادن بدون کمک باید یاد بگیرد روی دو پای خود اتکا کند. درون روروئک، بدنه پلاستیکی و نشیمنگاه نرم، کار عضلات تعادلی لگن را انجام میدهند. چون کودک نمیافتد، مغز او انگیزهای برای فعالسازی سیستم وستیبولار (حس تعادل گوش داخلی) و تقویت عضلات ساق پا برای ایستایی پیدا نمیکند.
در روروئک، کودک بهجای قرار دادن کف پا روی زمین، پنجههایش را اهرم کرده و خود را به جلو پرتاب میکند. تکرار این حالت موجب کشش مداوم و در درازمدت سفت شدن غیرطبیعی تاندون آشیل و انقباض ساق پا میشود. کودکی که به این حالت عادت کند، پس از خروج از روروئک تمایل دارد روی نوک پا راه برود؛ وضعیتی که اصلاح آن گاه به فیزیوتراپی نیاز پیدا میکند.
مراحل پیش از راه رفتن شامل غلتیدن، سینهخیز رفتن و چهار دستوپا رفتن است. این فعالیتها باعث تقویت فیلههای کمر، عضلات شکم و ستون فقرات میشوند. وقتی زمان مفید کودک در روروئک سپری شود، این عضلات عمقی ضعیف مانده و ستون فقرات توانایی نگه داشتن صاف تنه بدون تکیهگاه را در زمان مورد انتظار نخواهد داشت.
یکی از حیاتیترین گامها قبل از راه رفتن، چهار دستوپا رفتن است که طی آن دست راست با پای چپ و دست چپ با پای راست حرکت میکند (حرکت کراساور). این هماهنگی باعث ارتباط بهتر دو نیمکره مغز میشود. کودکانی که زمان زیادی را در روروئک میگذرانند، معمولاً فاز چهار دستوپا را به طور کامل تجربه نکرده و مهارتهای حرکتی ظریف و تعادلی آنها دیرتر تکمیل میگردد.
اگر به هر دلیلی دوست دارید از روروئک برای فرزندتان استفاده کنید، لازم نیست آن را دور بیندازید یا با اضطراب شدید از آن بگذرید؛ با رعایت چند اصل ساده میتوانید خطر را کم کنید:
متخصصان ارتوپدی و پزشکان سازمان خدمات بهداشت (NHS) توصیه میکنند کودک را بیش از ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در روز (یا حتی کمتر در نوزادان و نوپاهای تازهکار) داخل روروئک نگذارید. این زمان را به چند نوبت کوتاه تقسیم کنید، نه یکبارهٔ طولانی. هرچه مدت بیشتر باشد، احتمال خستگی، وضعیت بدنی نامناسب و وابستگی به حرکت با پنجه بیشتر میشود. بعد از هر نوبت، کودک را بیرون بیاورید، روی زمین بگذارید و به او فرصت غلت، نشستن و چهار دستوپا رفتن بدهید.
ارتفاع روروئک را طوری تنظیم کنید که کف هر دو پا کاملاً روی زمین باشد، نه فقط انگشتان یا پنجهها. اگر پاها آویزان باشند یا کودک فقط روی پنجه بایستد، فشار به مفاصل و الگوی راه رفتن طبیعی مختل میشود.
بخش عمدهٔ بیداری را کودک روی تاتامی، فرش یا زمین امن بگذراند. شکمگاه، غلت، نشستن با حمایت کم، چهار دستوپا رفتن و دستیابی به اسباببازی، عضلات گردن، کمر و لگن را قوی میکنند و پایهٔ راه رفتن واقعی را میسازند. روروئک را بعد از تمرین روی زمین و بهعنوان مکمل کوتاه ببینید، نه جایگزین آن.
اگر هدف شما کمک به رشد حرکتی کودک است، بهتر است به سراغ وسایلی بروید که هم کودک را سرگرم کنند و هم فرصت تمرین طبیعی حرکت، تعادل و هماهنگی را در اختیارش بگذارند. بهجای تمرکز روی روروئک، معمولاً این گزینهها انتخابهای مناسبتری هستند:
تشک بازی یکی از سادهترین و در عین حال مفیدترین گزینهها برای نوزاد است. این وسیله فضای امن و نرمتری برای کودک ایجاد میکند تا بتواند:
مزیت اصلی تشک بازی این است که کودک را به حرکت طبیعی روی زمین تشویق میکند؛ حرکتی که پایه اصلی رشد حرکتی در ماههای اول زندگی است.
واکرهای هلدادنی، اگر مناسب سن کودک انتخاب شوند، میتوانند از روروئک گزینه بهتری باشند. در این مدلها کودک دور خودش محصور نمیشود، بلکه خودش دسته را میگیرد و وسیله را به جلو هل میدهد.
این نوع واکرها میتوانند به کودک کمک کنند تا:
البته این وسیله هم باید در زمان مناسب و با نظارت والدین استفاده شود تا برای کودک بیش از حد زود نباشد.
در نهایت، روروئک یک ابزار کمکی برای راه رفتن نیست، بلکه بیشتر یک اسباببازی سرگرمکننده است. استفاده محدود، کنترلشده و ایمن از آن در کنار نظارت دقیق والدین معمولاً مشکل حادی ایجاد نمیکند. اما اگر به دنبال ابزاری هستید که به سریعتر راه افتادن مستقل کودک کمک کند، بازی روی زمین و استفاده از واکرهای هلدادنی گزینههای علمیتر و بهتری به شمار میروند. ما در نوین سیسمونی تلاش میکنیم تا بهترین و ایمنترین اسباببازیها و لوازم نوزاد را با استانداردهای روز دنیا در اختیار شما قرار دهیم.
